Η νεραντζιά (λατ. Citrus aurantium) ανήκει στην οικογένεια των ρυτοειδών (εσπεριδοειδών) και είναι μικρό δέντρο, στην Ελλάδα δε είναι γνωστό και με τις ονομασίες κιτρομηλιά και ξινονεραντζιά.
Μοιάζει πολύ με τη πορτοκαλιά και ανήκει στα εσπεριδοειδή. Η καταγωγή της είναι από το Βιετνάμ αλλά σήμερα είναι πολύ κοινή και καλλιεργείται σε πολλές χώρες και ιδιαίτερα στις τροπικές περιοχές και στις χώρες της Μεσογείου.
Ο καρπός της είναι το νεράντζι που μοιάζει με το πορτοκάλι εξωτερικά αλλά η διαφορά του είναι στη γεύση. Τα νεράντζια είναι πολύ πικρά και ξινά και δεν καταναλώνονται νωπά. Η χρήση τους γίνεται στη ζαχαροπλαστική και στην ποτοποιία. Σαν γλυκό του κουταλιού το νεράντζι είναι έξοχο και παραδοσιακό σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Η νεραντζιά επίσης καλλιεργείται σαν καλλωπιστικό σε διάφορα πάρκα, το δέντρο δε είναι ανθεκτικό τόσο στο ψύχος όσο και στη ξηρασία.
Από τον ανθό της νεραντζιάς λαμβάνεται αιθέριο έλαιο και χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία. Είναι ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα αιθέρια έλαια στην αρωματοποιεία. Είναι μη τοξικό, μη ερεθιστικό, μη φωτοτοξικό. Σαν αιθέριο έλαιο, χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία και το μασάζ, ενώ θεωρείται ότι έχει μια κατευναστική επίδραση στο νευρικό σύστημα. Παραδοσιακά, το έλαιο neroli χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο για την ανακούφιση από την ένταση και το άγχος, αλλά και για την αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος.